X
تبلیغات
سعیدبلاگفا
سعیدبلاگفا
شخصی 
قالب وبلاگ

غم     روزگار      خوردن      دل    اگر      فکار      سازد

غم یار بی خیال ازغم روزگارسازد

چه خوش است انتظاری  که به وصل می نشیند

چه خیال رنج راهی که وصال یارسازد

چه نشاط آفرین است غم دوست هرچه خوردن

زسرمحبت است این که به غم دچارسازد

نه اسیرچشم مستش    دل   عاشقان      بی    دل

که دل رمیدگان را به نظرشکارسازد

چو شنیدم ازجمالش ، سخن این چنین خرابم

چه شود درآن زمانی که رخ آشکارسازد

« همه  عمر  برندارم سر ازاین خمار مستی »

که به عشق کرده مست وبه غمش خمارسازد 

تب جانگداز دردش زطبیب بی نیاز است

که طبابت نگاهش دل بی قرار سازد

شکند اگر فراقش دل بی شکیب مارا

به گلایه نیست حاجت که نظر به کارسازد

[ یکشنبه پانزدهم دی 1392 ] [ 14:15 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} table.MsoTableGrid {mso-style-name:"Table Grid"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-unhide:no; border:solid windowtext 1.0pt; mso-border-alt:solid windowtext .5pt; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-border-insideh:.5pt solid windowtext; mso-border-insidev:.5pt solid windowtext; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:FO; mso-fareast-language:FO;}

دوست

«تضمینی ازشیخ اجل سعدی شیرازی»

حلقه ی آزادی ام سلسله ی موی دوست                                      شوق   زیارت کشد هرنفسم سوی دوست

                 هرطرفی روکنم  می رسدم بوی   دوست                                    «آب حیات من است خاک سرکوی دوست

گردو جهان خرمی است ،ما وغم روی دوست»

                 درطلبش روزو شب    چشم جهان اشک بار                                  درد  فراقش   به  هر  چهره   بود    آشکار

                 زخم  زند  روزگار   بر   دلمان    بی شمار                                  « ولوله در  شهر نیست  جز شکن زلف یار

فتنه در آفاق نیست جز خم ابروی دوست»

                  نیست به جز اشتیاق  حاصل  هجران یار                                     داغ محبت  نهد  بر  دل     هر        بی قرار

                  عمر به سر می شود ، در طلب و   انتظار                                     «داروی  مشتاق  چیست،  زهر  ز دست نگار

مرهم عشاق چیست ،زخم زبازوی دوست»

                  چون طلبم کوی دوست ، سربدوانم به پا                                      جان  به  فدایش کنم   بی  طلب   خون بها

                 دل که  خریدار   شد ، هیچ  نکرد  ادعا                                       «دوست  به  هندوی خود گر  بپذیرد   مرا

گوش من وتا به حشر حلقه ی هندوی دوست»

                  آتش غم گر زند  شعله  به کانون جان                                           یا که  به  خاکسترم  باد   بگردد     روان

                 یا  ز سر حادثه گم   شود از من  نشان                                           «گر متفرق  شود   خاک  من  اندر  جهان

                                                                 باد نیارد ربود گرد من ازکوی دوست»

                  زهر اگر  می دهدنوش کنم چون عسل                                           داغ   اگر می نهد   باز گشایم        بغل

                  چشم غزل،خنده غزل،چهره غزل درغزل                                        «گرشب هجران مرا        تاختن آرد اجل

                                                              روز قیامت زنم خیمه به پهلوی دوست»

                  گرچه  ندارد اثر   قال   ومقالی   دراو                                         عشق دل  هرزه    را   نیست   مجالی دراو

                   یا که نباشد  به  من شوق وصالی دراو                                         «هرغزلم  نامه  ایست  صورت حالی در او

                                                            نامه نوشتن چه سود چون نرسد سوی دوست»

                    درطلبش می شود جان ودل وتن اسیر                                         پاد شهی  می کند  بر  دل  برنا   و   پیر

                   گرچه شکیبا بود ازغمش آتش ضمیر                                         «لاف  مزن  سعدیا  شعر توخود سحر گیر

سحرنخواهد خرید غمزه جادوی دوست

 

[ پنجشنبه هجدهم مهر 1392 ] [ 21:16 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

دوری تو

بی تودرغربت عالم دلمان می گیرد

درکجا روشنی چشم رقیبان شده ای

لب فروبسته به حیرت زجمالت خورشید

گرچه دردورترین ثانیه هامی آیی

گوشه ی چشم تو باران  کرامت بارد

آبی وسعت دریا شده جولان غمت

دل فرو ریزدازاین غم که فراقت سخت است

شانه هایم نکشد زحمت بی تابی من

واژه ها درغزل شعرتوسرگردانند

می نشیند به دلم یاد توهنگام خیال

کوچه ها منتظرت ، پنجره ها بیدارند

روزهامی گذرد ،خاطره ها می ماند

خسته ازجورزمان روح وروان می گیرد

دل تورا ازسرهرکوچه نشان می گیرد

زیرایوان رخت ، ماه امان می گیرد

دولتت دایره  ی کون ومکان می گیرد

ازرخ آینه ها    گرد  زمان  می گیرد

موج درموج کران تا به کران می گیرد

دردها دارم وسینه به نهان می گیرد

رنج راه ازبدنم تاب وتوان می گیرد

هم قلم خسته زمشق است وزبان می گیرد

دل زسودای غمت بارگران می گیرد

دیده برراه تونرگس نگران می گیرد

عصرآدینه که آید،    دلمان  می گیرد

[ جمعه سیزدهم اردیبهشت 1392 ] [ 18:28 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

 

حدیث قدسی  :                                                                                                                                                                                                                                        یا محمّد(صلی الله علیه وآله)                                                                                               

لولاک لما خلقت الافلاک                  لولاعلی لما خلقتک

         

لولافاطمه لما خلقتکما

[ سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1392 ] [ 10:38 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

شوق گناه

لب شیرین تو  وکام عطش خواری من

آه   با      یاد     لبت    ،    باز چه حالی دارم

گیسوانت زده ای شانه وهردم پیچد

داغ خالت زده برسینه من مهر فراق

دیده ام خیره به درمانده ومی آید باز

می نشیند به دلم زخم زبان ها کاری

سینه تنگ مرا حجم جدایی  سنگین

واژه ها درغزل ناب توسرگردانند

من که آشفته تراززلف تو بی سامانم

ناشکیبا شده ام ازغم تنهایی وباز

نرگس مست تو وباده هشیاری  من

گوشه دنج شب وشوق گنهکاری من

حلقه برحلقه به پای دل رهواری من

لحظه ها می گذرد با تب بیماری من

خواب دیدار تودرحسرت بیداری من

مرهمی نیست مگردیده کند یاری من

باردرداست نهان درسخن جاری من

بی سبب نیست پریشان شدن وزاری من

بیش ازاینت مرسان نکته پی خواری من

جزخیالت نرسد هیچ به دلداری من

[ شنبه بیست و سوم دی 1391 ] [ 18:28 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

مست عشق

یارامشب دربراست وغم زدل بیرون نشست

فصل سخت انتظارم اینک آخرسررسید

لعل می می نوشم ازشیرین زبانی های او

بوس گیرم،نوش گیرم،سوزگیرم دم به دم

مطرب مجلس نوایی تازه می سازد مدام

تلخی می لب به گرمی می گشاید درغزل

سازدل دربی مقامی شوردیگرمی زند

می ننوشم جزازآن ساغر که دلبر می کشد

مشک وعنبر می فشاند حلقه های زلف یار

سینه تنگ شکیبا کوه غم دارد ولی

شادمانه دست  من گیرد کنارخود به دست

یارازمن می ستاند هرچه غم درسینه هست

غم که آیینه گرفت ازدستش افتاد وشکست

شب گناه عاشقان رادرمیان پرده بست

عشق ساقی،باده غم ،پیمانه دل ،من می پرست

هرچه می خوانم غزل ، بیت الغزل یارمن است

مست مستم ،مست مستم ،مست مستم ،مست مست

لب گذارم جای لب هایش که برساغرنشست

دیده ام روشن نماید چون حجاب ازرخ گسست

مهرشادی آفرینش آمده ازدوردست


موضوعات مرتبط: شعر
[ شنبه بیست و سوم دی 1391 ] [ 18:26 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

کوثرتشنه

درآن بیابان کوثری را تشنه کشتند

بغض غریبی دامن شط را گرفته

دشت ازجنون آب ،آتش باره تر شد

جوشدهنوزازخاک آنجا چشمه خون

مه درغروب سردنخلستان به خون است

خون می چکدازآسمان برجای باران

آزادگی یک رگ ندارد درتن قوم

حتی نسیم آن بیابان پرشرر بود

پوشیدخورشیدشفق پیراهن از خون

ظلمت نشینان اسارت گاه شیطان

دریای گوهرپروری را تشنه کشتند

زیرا تبار کوثری را تشنه کشتند

سقا ، امیر ، آب آوری را تشنه کشتند

که آیینه دین باوری را تشنه کشتند

بردوش خورشیداختری را تشنه کشتند

قوم هبل ،پیغمبری را تشنه کشتند

هم پای ابلیس اکبری را تشنه کشتند

آلاله نازک پری را تشنه کشتند

وقتی که مهرخاوری را تشنه کشتند

نوری ،امامی ،رهبری را تشنه کشتند

[ جمعه سوم آذر 1391 ] [ 13:46 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

غزل مثنوی یاد  مردان جنگ

یاد جنگ وجبهه دل را روشنایی می دهد

جنگ بود وسینه های مملوازشوورشعف

جنگ بودودل بریدن  ازغم دلبستگی

تاهنوزازخاک پاک جبهه ها گل می رسد

سرزمین پاک من آکنده از عطر شهید

بوسه گاهم خاک سرخت ای وطن ای سرزمین

میهنم روح شهیدان درمیان جسم ماست

یادمردان خدایی ،یادسرداران جنگ

ازتبارآریوبرزن  هزاران شیرمرد

نسل سلمانیم وازرستم نژاد ودین پرست

درمسیرحفظ ارزش ها به خون غلطیده اند

سرخوشان باده ناب شهادت زنده اند

باکری ها ،همت و خرازی و صیادها

ای که نان از سفره پاک شهیدان خورده اید

شکوه ازدشمن نباشد زآنکه رسمش کینه است

دشمنی را که به خون ازاین سرا کردیم برون

دینتان را پاره     پاره     لقمه     ناپاک    برد

خون ماراازتساهل ها به جوش آورده اید

ازنشان کوچه ها نام شهیدان پاک شد

ازسرناموستان پیوسته چادرپس رود

آنچنان مجذوب تبلیغات ماهواره شدید

روحمان آزرده شد از غفلت سنگینتان

پیش چشم مردمان بی تفاوت بارها

باردیگر شدتجدد آفت ناموستان

تاجران عصمت اینجا زین تجارت سرخوشند

مانکن عفت فروشی زینت دکان کنند

درسکوت تلختان هرگوشه غارت می کنند

بس حریصانه به کسب ثروت ازراه حرام

رهبرآزاده ام را خون دل ها داده اند

ازشهیدان مانده تنها قاب عکسی یادگار

رسم وآیین جوانمردی کنون افسانه شد

فربهان  ازروزن   تفسیر قانون بگذرند

کاش می شد ناله پردردشان را گوش کرد

گرچه سرمستی جوانا ،لیک بدمستی مکن

بازگرد  و با شهیدان تا خداپرواز کن

قصه پروانه وشمع وگل وآیینه است

خلعت  پرافتخار سربلندی را بپوش

زندگی سرمایه ای ازبخشش لطف خداست

ازکران تابیکران  این جهان تسخیرتوست

می توانی   عاشقانه   راه    فردا   را      گشود

وارث مردان غیرتمند خونین تن تویی

سرفرازانه قدم درعرصه عالم گذار

کشورما سرزمین مردمی آزاده است

بستردریاخروشان ،موج وگردابش فزون

موج وطوفان کشتی مارا گرفته هرکران

بگذرد ایام عیشت ای تن پرآرزو

شیشه عمر بشر را یک تلنگر کافی است

چون شهیدان زندگی کن ،پاک تر از آینه

گرچه دنیای مزورپرفریب است وسراب

عاقبت  هرذائقه نوشد شراب مرگ را

سینه   را   با    نور   ایمان    آشنایی      می دهد

جنگ بودوشیرمردان غیورجان به کف

جنگ بود وامتحان  ساده ی وارستگی

قهرمانان   شهیدم   با      پلاک     بی     جسد

نقطه نقطه خاک سرخش لاله زاری آفرید

برتمام وسعت سبزوسپیدت آفرین

عزت وآزادگی تنها مدال جبهه هاست

یاد مجنون ،یاد فکه  تاابددرقلب ماست

زنده نامان شهید سرزمین آریاست

دشمن آسوده ازاین شور سلحشوری کجاست

دین ما پاینده  ازخون شهیدان خداست

تاقیامت دردل آزادگان پاینده اند

گوش کن ،می آیداز حلقومشان فریادها

این امانت را زآنها تا  کجاها  برده اید

خودنمودیدآنچه پیدادردل آیینه است

رخنه کرده دردرون خانه آسوده کنون

غیرتتان ذره ذره درخیابان چاک خورد

زین بزک هاناله ها رادرخروش آورده اید

آرمان هرشهیدی درکنارش خاک شد

طره طره مدگرایی  رونمایی می شود

نیمه عریان درمیان کوچه آواره شدید

تاکجاها می رسد این  سفره ی رنگینتان

زیرپای بی حجابان پاخورد آیین ما

آتش افرنگیان افتاده برقاموستان

غیرت ماراخیابان درخیابان می کشند

دختران را درخیابان نیمه تن عریان کنند

دائما پیش ولی ازهم شکایت می کنند

هی تفاخرمی کنند وغم ندارند ازقیام

درجسارت اززبیر وطلحه پیش افتاده اند

یادشان تنها گرامی ،نامشان روی مزار

جنس بازار عمل کمیاب دراین خانه شد

بینوامردم زخواری چوب آن را می خورند

خم این میخانه را باردگر درجوش کرد

خویش را آلوده ی لاقیدی وپستی مکن

زندگی   را  درهوای تازه ای  آغاز کن

نکته های زندگی را یک به یک پردازکن

این ردا رازینت آن قامت پرنازکن

زندگی رابا نوای عاشقی دمسازکن

خویش راآگه زسرومنطق هرراز کن

آبروی خودخریدوعزت میهن فزود

ضامن بالندگی وعزت میهن تویی

علم وایمان را مجهزشوبه کسب افتخار

مرکب وراه تکامل اینکت آماده است

شب بلند ومه فروزان ،ناخدایی با جنون

همتی تابرلب ساحل نشیند زین میان

تا توانی  بهرفرداحاصلی کن جستجو

می خورد سنگ شکستن عاقبت براین سبو

تا    که    آلوده    نگردد   در   جهانت     آبرو

کی غبارغم بگیرد سینه ی کم آرزو

نکته دانی ،کل شی فان الا وجهه

 

 

 


موضوعات مرتبط: شعر
[ سه شنبه شانزدهم آبان 1391 ] [ 6:41 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

دلی دارم پریشان تابخواهی

شکسته بازوان همت خلق

سراغ ازمردمی دیگرچه گیری

شودرحمت پلنگ تیزدندان

اسیراین چراگه رفته غافل

زبان مردمان پرنیش وخاراست

به آسانی جوانمردی فروشند

برای لقمه ای نان چرخ گردون

چه بشکن بشکنی سازندبادل

شکسته حرمت پیروکهنسال

زن ومرد وجوان وپیروکودک

معیشت گشته برمردم بسی تنگ

زبس ازدین فتاده شاخ وبرگش

متاع دین ندارد ارزشی چند

گنه بازارِ گرمی کرده پیدا

الهی بگذراز تقصیر مردم

خدایی کن براین مردم که دانی

شده سردرگریبان تا بخواهی

زنندآتش به ایمان تابخواهی

بودنایاب انسان تا بخواهی

شبان درنده ترزآن تا بخواهی

به زیرتیغ تاوان تابخواهی

سراسرزخم وبهتان تابخواهی

به هرقیمت پی نان تا بخواهی

به کام کاسه لیسان تابخواهی

دل آزاری فراوان تا بخواهی

جفابرسالمندان تابخواهی

گرفتاروپریشان تا بخواهی

گرانی هست ارزان تابخواهی

شده دین عوروعریان تابخواهی

برای دین فروشان تا بخواهی

خیابان درخیابان تا بخواهی

که بردندامرشیطان تابخواهی

خداراکرده کتمان تابخواهی

[ پنجشنبه سیزدهم مهر 1391 ] [ 16:1 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

یاد جنگ وجبهه دل را روشنایی می دهد

جنگ بود وسینه های مملوازشوورشعف

جنگ بودودل بریدن  ازغم دلبستگی

تاهنوزازخاک پاک جبهه ها گل می رسد

سرزمین پاک من آکنده از عطر شهید

بوسه گاهم خاک سرخت ای وطن ای سرزمین

میهنم روح شهیدان درمیان جسم ماست

یادمردان خدایی ،یادسرداران جنگ

ازتبارآریوبرزن  هزاران شیرمرد

نسل سلمانیم وازرستم نژاد ودین پرست

درمسیرحفظ ارزش ها به خون غلطیده اند

سرخوشان باده ناب شهادت زنده اند

باکری ها ،همت و خرازی و صیادها

ای که نان از سفره پاک شهیدان خورده اید

شکوه ازدشمن نباشد زآنکه رسمش کینه است

دشمنی را که به خون ازاین سرا کردیم برون

دینتان را پاره     پاره     لقمه     ناپاک    برد

خون ماراازتساهل ها به جوش آورده اید

ازنشان کوچه ها نام شهیدان پاک شد

ازسرناموستان پیوسته چادرپس رود

آنچنان مجذوب تبلیغات ماهواره شدید

روحمان آزرده شد از غفلت سنگینتان

پیش چشم مردمان بی تفاوت بارها

باردیگر شدتجدد آفت ناموستان

تاجران عصمت اینجا زین تجارت سرخوشند

مانکن عفت فروشی زینت دکان کنند

درسکوت تلختان هرگوشه غارت می کنند

بس حریصانه به کسب ثروت ازراه حرام

رهبرآزاده ام را خون دل ها داده اند

ازشهیدان مانده تنها قاب عکسی یادگار

رسم وآیین جوانمردی کنون افسانه شد

فربهان  ازروزن   تفسیر قانون بگذرند

کاش می شد ناله پردردشان را گوش کرد

گرچه سرمستی جوانا ،لیک بدمستی مکن

بازگرد  و با شهیدان تا خداپرواز کن

قصه پروانه وشمع وگل وآیینه است

خلعت  پرافتخار سربلندی را بپوش

زندگی سرمایه ای ازبخشش لطف خداست

ازکران تابیکران  این جهان تسخیرتوست

می توانی   عاشقانه   راه    فردا   را      گشود

وارث مردان غیرتمند خونین تن تویی

سرفرازانه قدم درعرصه عالم گذار

کشورما سرزمین مردمی آزاده است

بستردریاخروشان ،موج وگردابش فزون

موج وطوفان کشتی مارا گرفته هرکران

بگذرد ایام عیشت ای تن پرآرزو

شیشه عمر بشر را یک تلنگر کافی است

چون شهیدان زندگی کن ،پاک تر از آینه

گرچه دنیای مزورپرفریب است وسراب

عاقبت  هرذائقه نوشد شراب مرگ را

سینه   رابا نورایمان    آشنایی      می دهد

جنگ بودوشیرمردان غیورجان به کف

جنگ بود وامتحان  ساده ی وارستگی

قهرمانان   شهیدم   با      پلاک     بی     جسد

نقطه نقطه خاک سرخش لاله زاری آفرید

برتمام وسعت سبزوسپیدت آفرین

عزت وآزادگی تنها مدال جبهه هاست

یاد مجنون ،یاد فکه  تاابددرقلب ماست

زنده نامان شهید سرزمین آریاست

دشمن آسوده ازاین شور سلحشوری کجاست

دین ما پاینده  ازخون شهیدان خداست

تاقیامت دردل آزادگان پاینده اند

گوش کن ،می آیداز حلقومشان فریادها

این امانت را زآنها تا  کجاها  برده اید

خودنمودیدآنچه پیدادردل آیینه است

رخنه کرده دردرون خانه آسوده کنون

غیرتتان ذره ذره درخیابان چاک خورد

زین بزک هاناله ها رادرخروش آورده اید

آرمان هرشهیدی درکنارش خاک شد

طره طره مدگرایی  رونمایی می شود

نیمه عریان درمیان کوچه آواره شدید

تاکجاها می رسد این  سفره ی رنگینتان

زیرپای بی حجابان پاخورد آیین ما

آتش افرنگیان افتاده برقاموستان

غیرت ماراخیابان درخیابان می کشند

دختران را درخیابان نیمه تن عریان کنند

دائما پیش ولی ازهم شکایت می کنند

هی تفاخرمی کنند وغم ندارند ازقیام

درجسارت اززبیر وطلحه پیش افتاده اند

یادشان تنها گرامی ،نامشان روی مزار

جنس بازار عمل کمیاب دراین خانه شد

بینوامردم زخواری چوب آن را می خورند

خم این میخانه را باردگر درجوش کرد

خویش را آلوده ی لاقیدی وپستی مکن

زندگی   را  درهوای تازه ای  آغاز کن

نکته های زندگی را یک به یک پردازکن

این ردا رازینت آن قامت پرنازکن

زندگی رابا نوای عاشقی دمسازکن

خویش راآگه زسرومنطق هرراز کن

آبروی خودخریدوعزت میهن فزود

ضامن بالندگی وعزت میهن تویی

علم وایمان را مجهزشوبه کسب افتخار

مرکب وراه تکامل اینکت آماده است

شب بلند ومه فروزان ،ناخدایی با جنون

همتی تابرلب ساحل نشیند زین میان

تا توانی  بهرفرداحاصلی کن جستجو

میخوردسنگ شکستن عاقبت براین سبو

تا  که    آلوده    نگردد درجهانت   آبرو

کی غبارغم بگیرد سینه ی کم آرزو

نکته دانی ،کل شی فان الا وجهه

[ پنجشنبه سیزدهم مهر 1391 ] [ 16:0 ] [ سیدسعیدخلیلی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

کودکی ها گذرخاطره ها یادش باد
لحظه های خوش آن حال وهوا یادش باد
کوچه های دلمان این همه بن بست نداشت
زندگی کردن بی رنگ وریا یادش باد
ماهی وحوض پر آب وحیاط خاکی
خانه ی خشتی بی سنگ ونما یادش باد
رشته دررشته محبت گل شادی می کاشت
خنده ی ازدل هرصبح ومسا یادش باد
دل صفاخانه ی مهراست ومحبت گل آن
دل تکانی شب عید ودعا یادش باد
چادردخترکان چارقدی پاکی بود
گل گلی های پرازحجب وحیا یادش باد
کوچه ی تنگ وهیاهوی دم وقت غروب
قل قل شادی بی نازوادا یادش باد
سفره ها ساده ولی نان نمک گیری داشت
بی ریابودن هر جشن وعزا یادش باد
خاک پاک ازکرم ولطف خداپربرکت
بارش رحمت بی حد خدا یادش باد
دردل پاک من وتوبه خدا جای خداست
حاجت مردم بی کینه روا ,یادش باد
روزگاریست که دورازغم هم می گردیم
همدلی ها به کجا رفت کجایادش باد
پیله های دلمان رنگ شکستن دارد
راه کمتر شدن فاصله ها یادش باد