سعیدبلاگفا
شخصی 
قالب وبلاگ

قسمت

ولي كه قسمت نيست كوشيدن عذاب است

درخودشكستن بهترازسنگ جواب است

افتاده     از   چشمم    تمام        آرزوها

دل كندم ازعشقي كه پايانش عذاب است

ما    قسمت هم از    همان    اول نبوديم

تصميم با هم بودن ما ناصواب است

راه   من   و    تو سالها ازهم جدا بود

يعني بناي عشقمان روي حباب است

باشب شمردم روزهاي رفته ام را

دورازخيالم خنده هاي آفتاب است

ما مثل هم اما شبيه قطره هاييم

تقديرمان بازيچه باد وسحاب است

صدهاگره افتاده دركارمحبت

دنبال عشق بي ريا بودن سراب است

من كوچه گرد ساده ي شهر دروغم

انديشه هاي اين حوالي مست خواب است

با منحني هاي شلوغ زندگي باز

درسرنوشت ماهزاران پيچ وتاب است

دنبال عاشق كردنم ديگر نگرديد

درروزگاري كه سراسراضطراب است

بايد كبوترهاي دل رادرقفس كرد

وقتي هوا آلوده از بيم عقاب است

بايدتمام درد را درسينه گنجاند

آيينه هم بردردهايت بازتاب است

بايد كه مي ديدوشنيد ودم فروبست

وقتي حساب درد وغم ها بي حساب است

ديگردلم ظرفيت رنجي ندارد

وقتي هميشه سنگ زير آسياب است

آه ازنگفتن ها كه عمري شعله ام زد

شعرم لهيبي ازدل پر التهاب است

[ سه شنبه بیست و نهم دی ۱۳۹۴ ] [ 10:5 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

صورت ایمان علی وسیرت ایمان علی است

خسرو      شیرین     لب عشق    و  کمال عاشقی

روی او     آئینه ی      پاک       خداوندی        بود

درفتوت مثل او    هرگز   ندارد    روزگار

کل ایمان شد خلاصه در    وجود     مرتضی

چشمه های معرفت جوشد زگفتارش مدام

سرخوشان عشق راساقی بود شاه نجف

شیرمیدان شجاعت ،حیدر خیبر شکن

مهربان تر ازپدر باشد یتیمان    را   پدر

رستگاری را نباشد ره به جز راه علی

آستان حق ندارد همچون او دربندگی

جانشین بی مثال وهم بلافصل نبی است

جانثارجان عالم موقع لیل المبیت

حق پرستی که ندارد شبه راهی دردلش

گرچه طوفان ستم تازد براو ازهرطرف

کردگار  آفرینش   گشته    فخار  ازعلی

درعبادت اقتدا دارد براو انس وملک

صبرهم طاقت نیارد درقبال صبراو

کیسه های نان وخرما روی دوشش نیمه شب

کاتب وحی الهی حاکم ملک سخن

جاودان شد باعلی نام غدیر خم یقین

چشمه ی آب بقا پیمانه ای ازکوثرش

میخ درب وضرب سیلی ،سینه ورخسارگل

شهرپیغمبر چه دید  از    یثربی های      قریش

خودپرستان مسلمان ،عقده ازدل واکنند

درغدیر خم اگردستش به دست احمد است

پایه ی آئین اسلام ازولایت محکم است

شب اگرتاریک وراهت گرچه ناهموارباد

برشریعت گربتازدخودسری ازهرطرف

ره علی ،رهبرعلی ، مولا علی ،اولی علی

حضرت خاتم بودچون  شهر علم لایزال

  لاف طاعت چون زنی ای  عابد دنیاپرست

برخلافت غیرازاوهرگزسزاواری نبود

لا   فتی     الا    علی    ،  لاسیف    الا      ذوالفقار

روزمحشر چشم ما برالتفات مرتضاست

آیت صبح الست وشاهد پیمان علی است

مستی وشوروصفاوهستی ایمان علی است

برکرامت های بی پایان حق برهان علی است

درجوانمردی وپاکی حضرت سلطان علی است

حق وباطل را به محشر فارق ومیزان علی است

آفتاب آسمان حکمت یزدان علی است

دردمشتاقان علی ومرهم ودرمان علی است

آنکه بردشمن نکرده پشت درمیدان علی است

درکرامت مثل باران بحر بی پایان علی است

برصراط مستقیم دین مه تابان علی است

هم علمدارخدادرجنگ با شیطان علی است

برپیمبر هم برادر،حامی وهم جان علی است

آنکه ازحق  می بردباجان ودل فرمان علی است

نقطه پرگار ایمان بی شک ورجحان علی است

ناخدای کشتی دریای دردستان علی است

مخزن اسرارونور خالق سبحان علی است

نابسامانان    درد  عشق       را   سامان علی است

چاه ونخلستان گواه درد پنهان علی است

پهلوان مردی که باشد فکرمسکینان علی است

آنکه باردازکلامش لولو ومرجان علی است

برولایت آنکه داردازخدا عنوان علی است

کوپسرداردبه دشت کربلا عطشان ،  علی است

هم نشسته بردلش آه جگرسوزان علی است

آنکه حقش را به ناحق کرده اندکتمان علی است

تازیانه نوش ظلم امت نادان علی است

بعد احمد آنکه باشد دست دررسمان علی است

دین چو بنیانی ،مسلّم اصل این بنیان علی است

منزل مقصودجویی گرتورا تبیان علی است

برچراغ دین محافظ  درشب طوفان علی است

رهنمای راه کامل گشتن انسان علی است

علم احمدرایقین دروازه ودژبان علی است

آنکه باشد درعبادت دلبرجانان علی است

هم ولایت راامیروهم شه مردان علی است

حق علی ،میزان علی ،ایمان علی ،قرآن علی است

شافع روزجزاهم موجب رضوان علی است

[ چهارشنبه پانزدهم مهر ۱۳۹۴ ] [ 21:28 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

غم     روزگار      خوردن      دل    اگر      فکار      سازد

غم یار بی خیال ازغم روزگارسازد

چه خوش است انتظاری  که به وصل می نشیند

چه خیال رنج راهی که وصال یارسازد

چه نشاط آفرین است غم دوست هرچه خوردن

زسرمحبت است این که به غم دچارسازد

نه اسیرچشم مستش    دل   عاشقان      بی    دل

که دل رمیدگان را به نظرشکارسازد

چو شنیدم ازجمالش ، سخن این چنین خرابم

چه شود درآن زمانی که رخ آشکارسازد

« همه  عمر  برندارم سر ازاین خمار مستی »

که به عشق کرده مست وبه غمش خمارسازد 

تب جانگداز دردش زطبیب بی نیاز است

که طبابت نگاهش دل بی قرار سازد

شکند اگر فراقش دل بی شکیب مارا

به گلایه نیست حاجت که نظر به کارسازد

[ یکشنبه پانزدهم دی ۱۳۹۲ ] [ 14:15 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} table.MsoTableGrid {mso-style-name:"Table Grid"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-unhide:no; border:solid windowtext 1.0pt; mso-border-alt:solid windowtext .5pt; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-border-insideh:.5pt solid windowtext; mso-border-insidev:.5pt solid windowtext; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:FO; mso-fareast-language:FO;}

دوست

«تضمینی ازشیخ اجل سعدی شیرازی»

حلقه ی آزادی ام سلسله ی موی دوست                                      شوق   زیارت کشد هرنفسم سوی دوست

                 هرطرفی روکنم  می رسدم بوی   دوست                                    «آب حیات من است خاک سرکوی دوست

گردو جهان خرمی است ،ما وغم روی دوست»

                 درطلبش روزو شب    چشم جهان اشک بار                                  درد  فراقش   به  هر  چهره   بود    آشکار

                 زخم  زند  روزگار   بر   دلمان    بی شمار                                  « ولوله در  شهر نیست  جز شکن زلف یار

فتنه در آفاق نیست جز خم ابروی دوست»

                  نیست به جز اشتیاق  حاصل  هجران یار                                     داغ محبت  نهد  بر  دل     هر        بی قرار

                  عمر به سر می شود ، در طلب و   انتظار                                     «داروی  مشتاق  چیست،  زهر  ز دست نگار

مرهم عشاق چیست ،زخم زبازوی دوست»

                  چون طلبم کوی دوست ، سربدوانم به پا                                      جان  به  فدایش کنم   بی  طلب   خون بها

                 دل که  خریدار   شد ، هیچ  نکرد  ادعا                                       «دوست  به  هندوی خود گر  بپذیرد   مرا

گوش من وتا به حشر حلقه ی هندوی دوست»

                  آتش غم گر زند  شعله  به کانون جان                                           یا که  به  خاکسترم  باد   بگردد     روان

                 یا  ز سر حادثه گم   شود از من  نشان                                           «گر متفرق  شود   خاک  من  اندر  جهان

                                                                 باد نیارد ربود گرد من ازکوی دوست»

                  زهر اگر  می دهدنوش کنم چون عسل                                           داغ   اگر می نهد   باز گشایم        بغل

                  چشم غزل،خنده غزل،چهره غزل درغزل                                        «گرشب هجران مرا        تاختن آرد اجل

                                                              روز قیامت زنم خیمه به پهلوی دوست»

                  گرچه  ندارد اثر   قال   ومقالی   دراو                                         عشق دل  هرزه    را   نیست   مجالی دراو

                   یا که نباشد  به  من شوق وصالی دراو                                         «هرغزلم  نامه  ایست  صورت حالی در او

                                                            نامه نوشتن چه سود چون نرسد سوی دوست»

                    درطلبش می شود جان ودل وتن اسیر                                         پاد شهی  می کند  بر  دل  برنا   و   پیر

                   گرچه شکیبا بود ازغمش آتش ضمیر                                         «لاف  مزن  سعدیا  شعر توخود سحر گیر

سحرنخواهد خرید غمزه جادوی دوست

 

[ پنجشنبه هجدهم مهر ۱۳۹۲ ] [ 21:16 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

دوری تو

بی تودرغربت عالم دلمان می گیرد

درکجا روشنی چشم رقیبان شده ای

لب فروبسته به حیرت زجمالت خورشید

گرچه دردورترین ثانیه هامی آیی

گوشه ی چشم تو باران  کرامت بارد

آبی وسعت دریا شده جولان غمت

دل فرو ریزدازاین غم که فراقت سخت است

شانه هایم نکشد زحمت بی تابی من

واژه ها درغزل شعرتوسرگردانند

می نشیند به دلم یاد توهنگام خیال

کوچه ها منتظرت ، پنجره ها بیدارند

روزهامی گذرد ،خاطره ها می ماند

خسته ازجورزمان روح وروان می گیرد

دل تورا ازسرهرکوچه نشان می گیرد

زیرایوان رخت ، ماه امان می گیرد

دولتت دایره  ی کون ومکان می گیرد

ازرخ آینه ها    گرد  زمان  می گیرد

موج درموج کران تا به کران می گیرد

دردها دارم وسینه به نهان می گیرد

رنج راه ازبدنم تاب وتوان می گیرد

هم قلم خسته زمشق است وزبان می گیرد

دل زسودای غمت بارگران می گیرد

دیده برراه تونرگس نگران می گیرد

عصرآدینه که آید،    دلمان  می گیرد

[ جمعه سیزدهم اردیبهشت ۱۳۹۲ ] [ 18:28 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

 

حدیث قدسی  :                                                                                                                                                                                                                                        یا محمّد(صلی الله علیه وآله)                                                                                               

لولاک لما خلقت الافلاک                  لولاعلی لما خلقتک

         

لولافاطمه لما خلقتکما

[ سه شنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۹۲ ] [ 10:38 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

شوق گناه

لب شیرین تو  وکام عطش خواری من

آه   با      یاد     لبت    ،    باز چه حالی دارم

گیسوانت زده ای شانه وهردم پیچد

داغ خالت زده برسینه من مهر فراق

دیده ام خیره به درمانده ومی آید باز

می نشیند به دلم زخم زبان ها کاری

سینه تنگ مرا حجم جدایی  سنگین

واژه ها درغزل ناب توسرگردانند

من که آشفته تراززلف تو بی سامانم

ناشکیبا شده ام ازغم تنهایی وباز

نرگس مست تو وباده هشیاری  من

گوشه دنج شب وشوق گنهکاری من

حلقه برحلقه به پای دل رهواری من

لحظه ها می گذرد با تب بیماری من

خواب دیدار تودرحسرت بیداری من

مرهمی نیست مگردیده کند یاری من

باردرداست نهان درسخن جاری من

بی سبب نیست پریشان شدن وزاری من

بیش ازاینت مرسان نکته پی خواری من

جزخیالت نرسد هیچ به دلداری من

[ شنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۱ ] [ 18:28 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

مست عشق

یارامشب دربراست وغم زدل بیرون نشست

فصل سخت انتظارم اینک آخرسررسید

لعل می می نوشم ازشیرین زبانی های او

بوس گیرم،نوش گیرم،سوزگیرم دم به دم

مطرب مجلس نوایی تازه می سازد مدام

تلخی می لب به گرمی می گشاید درغزل

سازدل دربی مقامی شوردیگرمی زند

می ننوشم جزازآن ساغر که دلبر می کشد

مشک وعنبر می فشاند حلقه های زلف یار

سینه تنگ شکیبا کوه غم دارد ولی

شادمانه دست  من گیرد کنارخود به دست

یارازمن می ستاند هرچه غم درسینه هست

غم که آیینه گرفت ازدستش افتاد وشکست

شب گناه عاشقان رادرمیان پرده بست

عشق ساقی،باده غم ،پیمانه دل ،من می پرست

هرچه می خوانم غزل ، بیت الغزل یارمن است

مست مستم ،مست مستم ،مست مستم ،مست مست

لب گذارم جای لب هایش که برساغرنشست

دیده ام روشن نماید چون حجاب ازرخ گسست

مهرشادی آفرینش آمده ازدوردست


موضوعات مرتبط: شعر
[ شنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۱ ] [ 18:26 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

کوثرتشنه

درآن بیابان کوثری را تشنه کشتند

بغض غریبی دامن شط را گرفته

دشت ازجنون آب ،آتش باره تر شد

جوشدهنوزازخاک آنجا چشمه خون

مه درغروب سردنخلستان به خون است

خون می چکدازآسمان برجای باران

آزادگی یک رگ ندارد درتن قوم

حتی نسیم آن بیابان پرشرر بود

پوشیدخورشیدشفق پیراهن از خون

ظلمت نشینان اسارت گاه شیطان

دریای گوهرپروری را تشنه کشتند

زیرا تبار کوثری را تشنه کشتند

سقا ، امیر ، آب آوری را تشنه کشتند

که آیینه دین باوری را تشنه کشتند

بردوش خورشیداختری را تشنه کشتند

قوم هبل ،پیغمبری را تشنه کشتند

هم پای ابلیس اکبری را تشنه کشتند

آلاله نازک پری را تشنه کشتند

وقتی که مهرخاوری را تشنه کشتند

نوری ،امامی ،رهبری را تشنه کشتند

[ جمعه سوم آذر ۱۳۹۱ ] [ 13:46 ] [ سیدسعیدخلیلی ]

غزل مثنوی یاد  مردان جنگ

یاد جنگ وجبهه دل را روشنایی می دهد

جنگ بود وسینه های مملوازشوورشعف

جنگ بودودل بریدن  ازغم دلبستگی

تاهنوزازخاک پاک جبهه ها گل می رسد

سرزمین پاک من آکنده از عطر شهید

بوسه گاهم خاک سرخت ای وطن ای سرزمین

میهنم روح شهیدان درمیان جسم ماست

یادمردان خدایی ،یادسرداران جنگ

ازتبارآریوبرزن  هزاران شیرمرد

نسل سلمانیم وازرستم نژاد ودین پرست

درمسیرحفظ ارزش ها به خون غلطیده اند

سرخوشان باده ناب شهادت زنده اند

باکری ها ،همت و خرازی و صیادها

ای که نان از سفره پاک شهیدان خورده اید

شکوه ازدشمن نباشد زآنکه رسمش کینه است

دشمنی را که به خون ازاین سرا کردیم برون

دینتان را پاره     پاره     لقمه     ناپاک    برد

خون ماراازتساهل ها به جوش آورده اید

ازنشان کوچه ها نام شهیدان پاک شد

ازسرناموستان پیوسته چادرپس رود

آنچنان مجذوب تبلیغات ماهواره شدید

روحمان آزرده شد از غفلت سنگینتان

پیش چشم مردمان بی تفاوت بارها

باردیگر شدتجدد آفت ناموستان

تاجران عصمت اینجا زین تجارت سرخوشند

مانکن عفت فروشی زینت دکان کنند

درسکوت تلختان هرگوشه غارت می کنند

بس حریصانه به کسب ثروت ازراه حرام

رهبرآزاده ام را خون دل ها داده اند

ازشهیدان مانده تنها قاب عکسی یادگار

رسم وآیین جوانمردی کنون افسانه شد

فربهان  ازروزن   تفسیر قانون بگذرند

کاش می شد ناله پردردشان را گوش کرد

گرچه سرمستی جوانا ،لیک بدمستی مکن

بازگرد  و با شهیدان تا خداپرواز کن

قصه پروانه وشمع وگل وآیینه است

خلعت  پرافتخار سربلندی را بپوش

زندگی سرمایه ای ازبخشش لطف خداست

ازکران تابیکران  این جهان تسخیرتوست

می توانی   عاشقانه   راه    فردا   را      گشود

وارث مردان غیرتمند خونین تن تویی

سرفرازانه قدم درعرصه عالم گذار

کشورما سرزمین مردمی آزاده است

بستردریاخروشان ،موج وگردابش فزون

موج وطوفان کشتی مارا گرفته هرکران

بگذرد ایام عیشت ای تن پرآرزو

شیشه عمر بشر را یک تلنگر کافی است

چون شهیدان زندگی کن ،پاک تر از آینه

گرچه دنیای مزورپرفریب است وسراب

عاقبت  هرذائقه نوشد شراب مرگ را

سینه   را   با    نور   ایمان    آشنایی      می دهد

جنگ بودوشیرمردان غیورجان به کف

جنگ بود وامتحان  ساده ی وارستگی

قهرمانان   شهیدم   با      پلاک     بی     جسد

نقطه نقطه خاک سرخش لاله زاری آفرید

برتمام وسعت سبزوسپیدت آفرین

عزت وآزادگی تنها مدال جبهه هاست

یاد مجنون ،یاد فکه  تاابددرقلب ماست

زنده نامان شهید سرزمین آریاست

دشمن آسوده ازاین شور سلحشوری کجاست

دین ما پاینده  ازخون شهیدان خداست

تاقیامت دردل آزادگان پاینده اند

گوش کن ،می آیداز حلقومشان فریادها

این امانت را زآنها تا  کجاها  برده اید

خودنمودیدآنچه پیدادردل آیینه است

رخنه کرده دردرون خانه آسوده کنون

غیرتتان ذره ذره درخیابان چاک خورد

زین بزک هاناله ها رادرخروش آورده اید

آرمان هرشهیدی درکنارش خاک شد

طره طره مدگرایی  رونمایی می شود

نیمه عریان درمیان کوچه آواره شدید

تاکجاها می رسد این  سفره ی رنگینتان

زیرپای بی حجابان پاخورد آیین ما

آتش افرنگیان افتاده برقاموستان

غیرت ماراخیابان درخیابان می کشند

دختران را درخیابان نیمه تن عریان کنند

دائما پیش ولی ازهم شکایت می کنند

هی تفاخرمی کنند وغم ندارند ازقیام

درجسارت اززبیر وطلحه پیش افتاده اند

یادشان تنها گرامی ،نامشان روی مزار

جنس بازار عمل کمیاب دراین خانه شد

بینوامردم زخواری چوب آن را می خورند

خم این میخانه را باردگر درجوش کرد

خویش را آلوده ی لاقیدی وپستی مکن

زندگی   را  درهوای تازه ای  آغاز کن

نکته های زندگی را یک به یک پردازکن

این ردا رازینت آن قامت پرنازکن

زندگی رابا نوای عاشقی دمسازکن

خویش راآگه زسرومنطق هرراز کن

آبروی خودخریدوعزت میهن فزود

ضامن بالندگی وعزت میهن تویی

علم وایمان را مجهزشوبه کسب افتخار

مرکب وراه تکامل اینکت آماده است

شب بلند ومه فروزان ،ناخدایی با جنون

همتی تابرلب ساحل نشیند زین میان

تا توانی  بهرفرداحاصلی کن جستجو

می خورد سنگ شکستن عاقبت براین سبو

تا    که    آلوده    نگردد   در   جهانت     آبرو

کی غبارغم بگیرد سینه ی کم آرزو

نکته دانی ،کل شی فان الا وجهه

 

 

 


موضوعات مرتبط: شعر
[ سه شنبه شانزدهم آبان ۱۳۹۱ ] [ 6:41 ] [ سیدسعیدخلیلی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

کودکی ها گذرخاطره ها یادش باد
لحظه های خوش آن حال وهوا یادش باد
کوچه های دلمان این همه بن بست نداشت
زندگی کردن بی رنگ وریا یادش باد
ماهی وحوض پر آب وحیاط خاکی
خانه ی خشتی بی سنگ ونما یادش باد
رشته دررشته محبت گل شادی می کاشت
خنده ی ازدل هرصبح ومسا یادش باد
دل صفاخانه ی مهراست ومحبت گل آن
دل تکانی شب عید ودعا یادش باد
چادردخترکان چارقدی پاکی بود
گل گلی های پرازحجب وحیا یادش باد
کوچه ی تنگ وهیاهوی دم وقت غروب
قل قل شادی بی نازوادا یادش باد
سفره ها ساده ولی نان نمک گیری داشت
بی ریابودن هر جشن وعزا یادش باد
خاک پاک ازکرم ولطف خداپربرکت
بارش رحمت بی حد خدا یادش باد
دردل پاک من وتوبه خدا جای خداست
حاجت مردم بی کینه روا ,یادش باد
روزگاریست که دورازغم هم می گردیم
همدلی ها به کجا رفت کجایادش باد
پیله های دلمان رنگ شکستن دارد
راه کمتر شدن فاصله ها یادش باد